English | Deutsch

Hakkında Yazılar

37, Sayı: 298, Ocak 1999

Son Osmanlı

Kemal Sünder

Necil Kâzım hoca birkaç gerçek kentliden, İstanbul'ludan biriydi denir.

Cemal Reşit hoca da İstanbul'luydu ama Kudüs'te doğup Haliç'in kuzey yakasında, hıristiyan İstanbul taraflarında büyüdü. Oysa Necil Kâzım hocanın en azından orta öğretimini gerçek İstanbul'da, Haliç ve Galata'ya tepeden, yeni Caminin minareleri arasından bakan görkemli Düvan-u Umumiye binasında (İstanbul Erkek Lisesi) gördüğü bilinir.

Kentli yaşamında doğal sesi Osmanlı divan müziğini, o canım İstanbul türkülerini dinleye dinleye büyümüş olmalı. Osmanlı mutfağını da elhak iyi bildiğini tanıyanlar söylerler...

Tavır ve edâsı, kentliliği, müziğine çok iyi yansımıştı. Bestelemeyi ileri yaşlarında bile sürdürebilenlerdendir. Elbette akılcı olmaktan çok, bir gönül adamıydı. Yine de yüz yılımızın Avant-Garde müzik yöntemlerine pek çoğumuzdan daha sıcak yaklaştığı bilinir...

Necil Kâzım hoca'yı hep Sultan Hamit ya da Sultan Reşad'ın Saray Bestecisi olarak tahayyül etmişimdir. Bu paye'ye o'nun ağdalı, debdebeli, buram buram Divan-ı Hümayun kokan müziği kadar uygun düşeni ne o dönemlerde ne de Cumhuriyet döneminde yazabilen olmadığı için herhalde...
Nedense, müziğin ve İstanbul'un Osmanlı Devletinin kaderinde önemli bir yeri olduğunu vehmedenlerdenim. Sultan Orhan'la Yeniçeriliğin ve Mehter takımının kuruluşu ile Bey'lik konumundan devlet statüsüne geçiş. İstanbul'un Sultan Fatih tarafından alınışıyla Devletin yükselişi. Sultan Mahmud ile Yeniçeriliğin ve Mehter'in kaldırılışı ve Topkapı Sarayı'ndan (İstanbul'dan) çıkılarak Dolmabahçe Sarayına geçişle gerçek Osmanlılığın bitişi gibi.
Ne enteresandır ki, Osmanlı Devletinin kuruluşunun yedi yüzüncü yılını kutladığımız şu günlerde sanki "Son Osmanlı'yı" Necil Kâzım hoca'nın şahsında yolcu ediyormuşuz gibi geliyor bana.

Kimseden almadığı artistik kimliğini kimseye emanet etmeden hiçbirimizin erişme ümidi olmayan bir yaşa kadar aramızda kalan bu müstesna İstanbul'luya "Uğurlar olun erenler, Bâki kalan bu kubbede bir hoş sadaimiş" denir ancak...
Allah rahmet eyleye, nur içinde yata...



Copyright © 2009 Necil Kâzım Akses